Bir yönetici olarak en çok neyi pişmanlıkla hatırlıyorum?
İlk ekibimi yönetmeye başladığım 2020'de, herkesin süper kahraman olmasını bekliyordum. 2026'ya geldiğimizde artık biliyorum ki management sihirli değnek değil, sabır ve sistem işi. Size bugün, kimsenin LinkedIn'de paylaşmadığı ama en çok işe yarayan 3 yönetim hatasından bahsedeceğim.
Neden hâlâ 'iyi adam' yönetici olmaya çalışıyoruz?
İşe alım görüşmesinde "kolay çalışan biriyim" demiştim. Komik değil mi? Altı ay sonra aynı kişi benden daha fazla maaş istediğinde kırmak istemedim diye ekibin kalanı huzursuz oldu. Mesele şu: Popüler management kitapları bize hep "empati" diyor ama empati ile kararsızlık arasındaki çizgiyi kimse çizmiyor.
Ben bu hatayı şöyle düzelttim: Artık her kararımın arkasında net bir mantık var. Çalışanıma "neden"ini anlatıyorum. Eski bölüm müdürümün dediği gibi, "İnsanlar kararın doğru olduğuna değil, mantığını anladığına inanır."
2026'da gerçek zamanlı geri bildirim nasıl verilir?
Çarşamba sabahı Zoom'da Merve'nin sunumu vardı. Eskiden beklerdim, aylık performans toplantosunda konuşurdum. Şimdi? Sunum bitince 30 saniye sustum, sonra dedim ki: "Merve, ilk 5 dakika harikaydı ama ikinci yarıda verileri çok hızlı geçtin. Tekrar izleyip not alacak mısın?"
İşte 2026'nın en büyük farkı: Anlık geri bildirim artık normal. Beklemek, insanların aynı hatayı tekrar etmesine sebep oluyor.
- Geri bildirimi 24 saat bekletme
- Özellikle takdir et, sonra geliştirme öner
- Her zaman bir sonraki adımı belirt
Ekibinizi kaybetmekten korkmayın: Delegasyon gerçeği
Geçen ay Arda'ya yeni projeyi verdim. İçimden "Acaba becerir mi?" diye geçiriyordum. Sonra fark ettim ki bu düşünce bile onun gelişimini engelliyor. Management dediğimiz şey, aslında kendi kendimizi işsiz bırakma sanatı.
Şimdi her görevi verirken şu üç soruyu soruyorum: Bu konuda daha fazla bilgi icin kombipetekservisi.net sayfasina goz atabilirsiniz.
- Bu işi benden daha iyi kim yapabilir?
- Onu bu işe hazırlamak için ne gerekiyor?
- Ben bu süreçte neler öğrenmeliyim?
Kendi kendinizi yönetin: Liderin sessiz krizi
Dün gece 23:45'te hâlâ e-posta kontrol ediyordum. Eşim kapıdan başını uzattı: "Yine mi?" 2026 yılında hâlâ burnout'u yönetici problemi sanan varsa yanılıyor. Management başkalarını yönetmekten önce kendini yönetmekle başlıyor.
Ben çözümümü şöyle buldum: Her akşam saat 21:00'de telefonumu yemek odasının çekmecesine koyuyorum. İlk hafta zorlandım, şimdi ekip de bunu biliyor. Onlar da aynısını yapmaya başladı. Çünkü biliyorlar ki, ben dinlenirsem onlar için daha iyi kararlar verebilirim.
Son söz: Yönetmek istiyorsan, önce insan olduğunu unutma
Pazartesi sabahı toplantıda Eren gözlerimin içine baktı: "Yöneticimiz hasta olunca biz de rahat ediyormuş gibi hissetmiyor muyuz?" Bu soru beni durdurdu. Çünkü management dediğimiz şey aslında bir insanın başka insanlara nasıl dokunduğuyla ilgili.
Siz de bu satırları okurken kendi yönetim tarzınızı sorguluyorsanız, işte bu yazı işe yaradı demektir. Bugün bir çalışanınızla gerçek bir konuşma yapın. "Nasıl hissediyorsun?" diye sorun. Cevap sizi şaşırtabilir.